Çalışma, tâbiûn neslinin önemli müfessirlerinden Saîd b. Cübeyr’in Şiî-İmâmî tefsir geleneğindeki yerini, Sünnî kaynaklarla karşılaştırmalı bir yaklaşımla ele alıyor. Eserde, Saîd b. Cübeyr’in Şiî literatürde neden “ilk Şiî müfessir” olarak nitelendirildiği ve bu nitelemenin mezhebî meşruiyet inşasındaki işlevi detaylı biçimde inceleniyor. İçerik analizi yöntemiyle Şiî rical ve tefsir kaynaklarını değerlendiren çalışma, söz konusu tarihî şahsiyete atfedilen rollerin siyasî ve doktrinel arka planını ortaya koyuyor.

Araştırmada ulaşılan bulgular, Saîd b. Cübeyr’in özellikle Tûsî ve Tabersî gibi Usûlî müfessirler tarafından dil ve nüzul bağlamında referans alındığını, ancak doktrinel bir kurucu figürden ziyade “tamamlayıcı bir otorite” olarak konumlandırıldığını gösteriyor. Bu yönüyle eser, “ilk Şiî müfessir” söyleminin tarihsel bir gerçeklikten ziyade mezhebî süreklilik arzusunu yansıtan söylemsel bir inşa olduğunu ileri sürüyor. Kitap, mezhepler arası etkileşim ve rekabet süreçlerinde ortak İslamî mirasın nasıl yeniden yorumlandığını ortaya koyarak, tefsir ve mezhep tarihi çalışmalarına önemli katkılar sunuyor.

Öğretim üyemizi tebrik eder, başarılarının devamını dileriz.